Wydawca stworzył nowy gatunek literatury turystycznej, któremu nadał nazwę turystycznego nawigatora. W udany sposób łączy on najlepsze cechy atlasu turystycznego, przewodnika (chociaż czasem bardzo skrótowego) i swego rodzaju poradnika – co i gdzie warto zobaczyć, gdzie pojechać, gdzie odpocząć. Tym razem centrum nawigacji jest Chorwacja, która wbrew podejrzeniom wielu naszych turystów nie składa się tylko z części nadmorskiej czyli Dalmacji, ale też posiada niezwykle interesującą część lądową, niezbyt spenetrowaną przez tłumy turystów z adriatyckich plaż – może poza kaskadowymi Jeziorami Plitwickimi.

Treść tomu nie do końca odpowiada tytułowi, gdyż wydawca zamieszcza w nim opisy nie tylko trzech dawnych republik jugosłowiańskich, ale też namawia do odwiedzenia przygranicznych regionów Austrii, Włoch, Węgier czy Bośni i Hercegowiny. Obecnie, gdy zapomnieliśmy o problemach z przekraczaniem granic, takie podejście jest w pełni uzasadnione, gdyż przyroda granic nie respektuje, a do tego jesteśmy w końcu we wspólnej Europie, do której w przyśpieszonym tempie aspirują też wspomniane pojugosłowiańskie państwa. Należy podkreślić, jak zazwyczaj w publikacjach tego wydawcy, wysoki poziom edytorski i profesjonalne opisy, ale aby nie wszystko chwalić, trzeba zwrócić uwagę, że niektóre żarty wydają się zbędne, jak o cudownym ocaleniu marszałka Tity i „innych banialukach”, czy „niezłych jajcach”. I bez tego nasi turyści masowo odwiedzający Chorwację – blisko ćwierć miliona osób rocznie – będą mieli z nawigatora korzyść i radość.