Dwory i pałace na Mazowszu to po dworach i pałacach wiejskich w Wielkopolsce kolejny katalog – przewodnik rodzinnego tandemu (ojciec i syn) dokumentujący ziemiańskie siedziby. W książce znalazło się prawie 600 obiektów z terenu obecnego województwa mazowieckiego – wszystkie zachowane do dziś rezydencje, których istnienie udało się ustalić – opisane pod względem artystycznym z historią własności miejscowości i aktualnym zdjęciem. Każda notka zawiera też informacje o stanie zachowania i dostępności obiektu.

Kilka z nich znalazło się także na moim życiowym szlaku. Ot, choćby dwór w Wodzicznej, gdzie u schyłku komuny trafiłem jako roślinny tragarz (mama kupował w zlokalizowanej tam szkółce iglaki na działkę, a mnie przyszło je taszczyć do auta). Albo ukryte w potężnym drzewostanie resztki dworku w Górach, wsi położonej około tysiąc metrów od rodzinnej wilegiatury nad Pilicą. Jednego z bohaterów książki poznałem nawet „od środka”. Eklektyczny dwór w Dłużniewie, usytuowany tuż przy szosie Warszawa-Gdańsk, dziesięć kilometrów od Płońska, ograniczony od północy malowniczym zagajnikiem, a od południa taflą niewielkiej, ale za to rybnej, sadzawki, został pieczołowicie odrestaurowany u progu III RP przez Marię i Edwarda Lipskich. Gmach mieszczący restaurację i motel przywołuje z zakamarków mej pamięci apetyczne wspomnienia kulinarne.