Zazwyczaj przewodniki zachęcają nas do odwiedzania różnych miast‚ krajów‚ czy regionów przedstawiając ich wyidealizowane oblicze. Tak samo się dzieje w przypadku wszystkich przewodników po Polsce – przeglądamy przewodnik i ze zdumieniem stwierdzamy‚ że kraj przedstawiony w książce nie ma nic wspólnego z otaczającą nas rzeczywistością. Ale taka jest uroda literatury turystycznej i jej zadanie. Ma to również pewien silny emocjonalnie i psychologicznie aspekt – może w codziennym życiu nie dostrzegamy ani piękna‚ ani specyfiki naszego kraju. I nie ma co ukrywać‚ że takie wnioski nasuwa publikacja‚ której wydawca nadał intrygującą nieco nazwę nawigatora.

W zamyśle twórców, nawigator ma łączyć cechy klasycznego przewodnika z zaletami atlasu‚ a także albumu krajoznawczego. Jest idealną pomocą przy wyjeździe do wybranego miasta czy regionu‚ ale przede wszystkim staje się wspaniałym towarzyszem podróży w wędrówce przez różne części kraju. Wydaje się‚ że najbardziej z niego mogą skorzystać turyści‚ którzy wyruszają w drogę bez wcześniej obranego celu. Dopiero podczas jazdy dzięki nawigatorowi mogą podejmować decyzje‚ gdzie dalej jechać‚ co zobaczyć‚ gdzie przenocować i zjeść.

Od lat utarło się przekonanie‚ że turystyka w zasadzie sprowadza się do zwiedzania zabytków i muzeów. Publikacje turystyczne z ostatnich lat odchodzą od tej klasycznej i dobrze już zakurzonej tradycji‚ a nawigator jest tego świetnym przykładem. Oczywiście‚ mamy sugestie‚ jakie najważniejsze zamki i zbiory warto obejrzeć‚ lecz w dużej mierze autorzy nakłaniają czytelnika również do innych form spędzania czasu‚ zwłaszcza tak ostatnio modnych aktywnych sposobów odpoczynku.