Bez przesadnej i emocjonalnej narracji, a w sposób spokojny i wyważony, wyłożony przy tym językiem trafiającym do czytelnika, autor stworzył wyjątkowo kompetentne vademecum miejsc owianych tajemną aurą, a przede wszystkim kryjących liczne tajemnice. O przystępności i wartości tej pracy czytelnik przekonuje się już z jednego z pierwszych rozdziałów poświęconego kamiennemu kręgowi Stonehenge w południowej Anglii. Można nawet zaryzykować twierdzenie, że zawarty tu opis daje więcej niż wyjazd do tego osławionego miejsca, gdzie nie ma możliwości podejścia bliżej do tajemniczych kamieni i trzeba zadowolić się dość odległym widokiem, a przy tym spędzić czas najczęściej w towarzystwie tłumu innych, nie zawsze zadumanych gapiów.

Jak wiele tego rodzaju prac autorów z kręgu kultury i nauki anglosaskiej, książka prezentuje bardzo silne nastawienie autora na obiekty „widoczne” z tego obszaru, a ich opisy charakteryzują się podobnym spojrzeniem. Dla przykładu przy opisie katedry w Chartres autor wymienia dwie figury Matki Boskiej przedstawionej jako „Czarna Madonna” i choć pisze, że „w europejskich kościołach, katedrach i sanktuariach katolickich istnieją setki takich przedstawień”, to nie wspomina o nam najbardziej znanym wizerunku „Czarnej Madonny” z Jasnej Góry. Może nie jest to znacząca uwaga, ale faktem jest, że nie ma w książce żadnego „tajemnego miejsca” z Europy Środkowej czy Wschodniej. Niemniej jednak opisy 32 „kręgów, grobowców i krajobrazów” zawierające chłodne komentarze ewidencjonujące wszelkie doniesienia o tajemniczych zjawiskach są tak bardzo fascynujące, że warto potem sięgnąć do wymienionych w dołączonej obszernej bibliografii książek, a następnie zaplanować wyjazd, czasem gdzieś na koniec świata, a czasem nie tak bardzo daleko, bo na przykład do Grecji, w której autor opisuje trzy tajemne miejsca, ale jest ich tam znacznie więcej, zwłaszcza na wyspach.