Obok dziesiątków „globalnych” przewodników po Toskanii‚ takich jak „Florencja i Toskania” brytyjskiego wydawnictwa Dorling Kindersley‚ których najróżniejsze wersje językowe są podstawową lekturą turystów z całego świata‚ w każdym kraju powstają lokalne i regionalne przewodniki, często bardzo subiektywne. Gdy te pierwsze zaprowadzą podróżnych do wszystkich miejsc należących do kanonu turystyki‚ to ten drugi gatunek jest uroczym uzupełnieniem pomagającym wczuć się w wyjątkową atmosferę tego „najpiękniejszego miejsca” w Europie. Taką rolę jak niektóre przewodniki‚ chociaż w końcu równie globalną‚ z uwagi na przekłady na dziesiątki języków‚ pełni powieść amerykańskiej pisarki Frances Mayes „Pod słońcem Toskanii” i jej kontynuacja „Bella Toskania”.

Teraz doczekaliśmy się polskiego subiektywnego‚ czy wręcz prywatnego przewodnika po Toskanii‚ który bez problemu czyta się jak opowieść o podróży przez tę bajkową krainę. Pomimo‚ że w książce (raczej książeczce‚ z uwagi na poręczny format) zawarte są też informacje praktyczne o podróży do Toskanii‚ o paliwie‚ drogach i parkingach‚ klimacie i pogodzie‚ wyposażeniu (w czasie wędrówki)‚ języku‚ zwyczajach‚ jedzeniu i noclegach to jednak najżywszy i najobszerniejszy jest, oczywiście, rozdział o zwiedzaniu. Jedynym‚ ale niestety bardzo widocznym mankamentem‚ jest jakość (wręcz jej ewidentny brak) dołączonych zdjęć. Ale niech to będzie powód szybkiego wznowienia książki‚ która z pewnością znajdzie bardzo wielu zwolenników i następny nakład okaże się potrzebny jeszcze przed kolejnym sezonem‚ chociaż niektórzy twierdzą‚ że w Toskanii sezon się nie kończy – można tam jeździć przez cały rok.