Autor podąża polskimi śladami po stolicy Litwy, a tych – jak wiadomo – nie brakuje. Szesnastu królów polskich wywodziło się z Wilna, podobnie jak Mickiewicz czy Miłosz. Często, niestety, opisywane miejsca pogrzebała historia, dziś gdzie stały dawne polskie pałace są zupełnie inne domy, a tablice w języku litewskim rzadko tylko informują o polskości zabytków kultury. Pamięć przetrwała jednak choćby na tablicach cmentarza na Rossie, choć przecież takie miejsca jak cela Konrada w klasztorze Bazylianów, Uniwersytet Wileński, a przede wszystkim Ostra Brama wyjątkowo są bliskie sercom wielu Polaków. Oczywiście te wszystkie miejsca, a także dziesiątki innych, przedstawiono w książce, a tekst uzupełniają setki fotografii. Osobno autor przedstawił życie współczesnych Polaków żyjących w Wilnie, którzy – pomimo licznych stowarzyszeń, kościołów, tytułów prasowych, radia po polsku, 50 szkół z językiem polskim, wreszcie przedstawicieli w litewskim parlamencie – traktowani bywają często jak intruzi. Ta wspólna historia, a przede wszystkim „polskość” stolicy kraju, wyraźnie ciąży Litwinom.