Zawiódł się ten, kto wyruszył na początku września tego roku do Zielonej Góry na fetę zwaną Winobraniem. Ta doroczna, dziewięciodniowa impreza przypomina raczej festyn i z tradycją winiarską ma coraz mniej wspólnego. I nie dzieje się tak za sprawą zanikających tradycji, ale sprzecznych wizji zielonogórskiego święta włodarzy miasta i samych winiarzy. A miasto – moim zdaniem – to jedno z najpiękniejszych na zachodzie Polski i najprzyjemniejszych jeśli chodzi o klimat. W znaczeniu dosłownym i przenośnym. Przechadzając się tamtejszymi uliczkami można poczuć ślady dawnej świetności Zielonej Góry. Na wycieczkę w przeszłość warto wybrać się trasą proponowaną przez Marcina Jerzynka, dzięki czemu będziemy mieć pewność, że żaden ślad historii nam nie umknie. Autor podsuwa również inne sposoby poznawania regionu: proponuje trasę zabytków sztuki sakralnej, trasę „zieloną” po malowniczych parkach i ogrodach z Palmiarnią na czele, śladami nauki i techniki i oczywiście trasę dla koneserów – śladami tradycji winiarskich (począwszy od Muzeum Wina aż po winnice zlokalizowane czasem kilkanaście kilometrów od miasta).

W tym niewielkim przewodniku znalazło się wszystko, co potrzebne jest by spędzić przyjemnie czas w Winnym Grodzie. A na wskazówkach zawartych w dziale „informacje praktyczne” rzeczywiście można polegać.